| تبليغات | X |
|
ترانههای ماندگار زندگی زیباست زشتیهای آن تقصیر ماست در مسیرش هر چه نازیباست تدبیر ماست
| ||
|
شاگردي از استادش پرسيد: عشق چست ؟ استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني... شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت. استاد پرسيد: چه آوردي ؟ با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به اميد پيداكردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار رفتم. استاد گفت: عشق يعني همين...! شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست ؟ استاد به سخن آمد كه : به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي... شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت . استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم . استاد باز گفت: ازدواج هم يعني همين...! و این است فرق عشق و ازدواج ... [ سه شنبه بیست و دوم فروردین 1391 ] [ 9 PM ] [ مریم ]
وقتی ازش پرسیدند چرا روزنامه نگار شدی؟ گفت: من از بچگی روزنامه را دوست داشتم، چون کفش نویی که پدرم میخرید همیشه یک شماره بزرگتر بود تا بتوانم چند سال از آن استفاده کنم. سال اول مجبور بودم، داخل کفشم روزنامه بگذارم تا از پاهایم در نیاید و سال دوم از روزنامه استفاده نمیکردم چون کفش قد پاهام بود، اما سال سوم روزنامههای خیس شده را با فشار داخل کفش جای میدادم تا صبح فردا کفش تنگ پاهایم را اذیت نکند [ سه شنبه بیست و دوم فروردین 1391 ] [ 9 PM ] [ مریم ]
واکنش انجمن روزنامه نگاران مسلمان به نحوه توزیع هدیه رئیس جمهور متن کامل بیانیه انجمن روزنامهنگاران مسلمان به شرح ذیل است: افزون بر 7 ماه پیش همزمان با روز خبرنگار، مسئولان دولت از وعده رئیس جمهور برای اعطای هدایایی به خبرنگاران خبر دادند و پس از چندین بار خلف وعده، نهایتاً در آخرین روزهای سال 90 این هدیه با روشی به خبرنگاران پرداخت شد که مایه تاسف شد و علامت سئوالهای بسیاری را در اذهان بسیاری از اهالی فرهیخته و صبور رسانه و مطبوعات نسبت به رفتار دست اندرکاران نهاد ریاست جمهوری و معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد ایجاد کرده است. هر چند اصحاب رسانه و مطبوعات با وعدههای کلان تحقق نیافته دولت نامانوس نیستند، اما از رئیس جمهور محترم این پرسش را دارند که اساساً ایشان چه ضرورتی احساس کردند تا وعدهای تحت عنوان پرداخت «هدیه» - که در سیره و سنت معصومین علیهم السلام مفهوم والای «بزرگداشت» و «افزونی محبت» را دارد- مطرح کنند و اگر ضرورتی بوده، چرا اجازه دادند تا مدیران ایشان بیش از 7 ماه با شیوه های غلط ، شخصیت و شانیت خبرنگاران این مرز و بوم را به سخره بگیرند. کدامین رفتار در این 7 ماه انتظار برای تحقق وعده رئیس جمهور به خبرنگاران با شعار «مهرورزی» و احترام و محبت سازگاری دارد؟ آیا آداب اسلامی حکم نمیکرد که با خبرنگاران در شأن و جایگاهشان رفتار میشد؟ مگر مجموع مبلغ در نظر گرفته شده برای هدیه خبرنگاران چقدر بود که چنین پروسه طویل المدتی برای اعطای آن طی شد؟ آیا دولتی که ماهانه یارانه 70 میلیون نفر را به حساب واریز میکند، توانایی واریز هدیه 7 هزار نفر را به حساب آنان نداشت تا آنان را به شیوه ای تحقیرآمیز به صف نکند؟ اعلام تاریخهای متعدد برای پرداخت هدیه خبرنگاران توسط مسئولان مختلف دولتی، نامشخص بودن متولی پرداخت این هدایا و تعیین ضوابط من درآوردی در معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد برای ثبت نام خبرنگاران، از جمله مواردی بود که طی این 7 ماه موجب تخفیف و تحقیر قشر مطبوعاتی جامعه شد اما در پایان این کش و قوسها، نهاد ریاست جمهوری راساً متولی پرداخت این هدیه شد و در آخرین روزهای سال – یعنی زمانی که بسیاری از خبرنگاران عازم مسافرت نوروزی بوده و یا گرفتار کارهای آخر سال هستند – بازه زمانی 2 روزهای اعلام شد تا خبرنگاران را به محوطه نهاد ریاست جمهوری بکشانند و کارت هایی اعتباری که ظاهراً بعضی از آنها هنوز خالی است و بعداً شارژ می شود به آنها اعطا کنند! قطعاً صف خبرنگاران حاضر در نهاد ریاست جمهوری- با توجه به مشکلات مادی و مالی فراوانی که دارند - از شأن و جایگاه آنان کم نمیکند اما این صف، مایه هیچ فخر و مباهاتی برای حضرات مسئول در نهاد ریاست جمهوری نیز نیست و اتفاقاً نمایانگر ناکارآمدی آنهاست که بعد از 7 ماه نتوانستند در این عصر ارتباطات و دولت الکترونیک(!) سازوکار مدرن تری غیر از «صف» برای پرداخت مبالغی ناچیز به یک قشر فرهنگی به کار گیرند. در این میان اما نمیتوان سکوت سنگین معاونت مطبوعاتی و اطلاعرسانی وزارت ارشاد را که متولی رسمی امور خبرنگاران و اصحاب رسانه است نادیده گرفت و به عملکرد این مجموعه اعتراض نکرد.مجموعهای که ساز و کارهای بوروکراتیکش برای احراز هویت خبرنگاران به هفت خوان رستم شبیه شده اما در برابر این توهین آشکار به خبرنگاران دم برنمی آورد و از خود سئوال نمی کند که چرا باید 2 روز مانده به آغاز تعطیلات نوروزی صدها خبرنگار در نهاد ریاست جمهوری برای یک وعده تحقق نیافته 7 ماهه به صف شوند و به سخیف ترین وجه ممکن تحقیر شوند. انجمن روزنامه نگاران مسلمان ضمن عذرخواهی از جامعه فرهیخته رسانهای و خبرنگاران خدوم کشور به خاطر توهین آشکار مجریان و دست اندرکاران پرداخت «هدیه» رئیس جمهور، از مسئولان دولتی میخواهد اگر توان عمل به وعدههای خود را ندارند، مطالبه و خواستی را در هیچ قشری ایجاد نکنند و اگر چنین توانی را در خود میبینند، وعدههای خود را به تحقیر و تخفیف افراد نیالایند که عایدی چنین برخوردهای دور از شأنی، جز خسران و بی اعتمادی نخواهد بود. ان ارید الاالاصلاح ما استطعت و ما توفیقی الا بالله انجمن روزنامه نگاران مسلمان 28/اسفند/ [ شنبه پنجم فروردین 1391 ] [ 12 PM ] [ مریم ]
امان از دست بچه های امروز که .....
وقتی داری پست جدید میزاری از ترسشون نمی تونی یه شکلک حتی اینجوری تا میخوای آماده شی بری بیرون میگن: کجا میری این همه خودتو خوشگل کردی؟؟؟؟؟؟؟؟ تا میخوای اتاقتو تمیز کنی با زرنگی تمام میگن: وای این چقدر نازه برا منم یکی از اینا میخری؟؟؟؟ و مجبور میشیم یکی براشون بخریم یا اینکه همونو بدیم بهشون. تا میخوای یه دروغ به اصطلاح خودمون مصلحتی بگیم زود مچمونو میگیرین. امان از دست بچه های امروز که باید از همه چیز سر در بیارن امان از دست بچه های امروز که حرفایی میزنن که از تعجب شاخ در میاری --------------------- یادم میاد دوران بچگیم تا مامانم میگفت مریممممممم. اینجوری میشدم: تا شلوغی می کردم بابا چپ نگاه میکردتا یه ساعت ساکت میشدم. وقتی خودمو با خواهر زادم مقایسه میکنم میبینمم چقدر گناه داشتم. حالا بابای این بچه مگه جرات داره بهش چپ چپ نگاه کنه؟ مگه مامانش میتونه بگه مبینااااااااااااااااااااااااااااااااا؟ جالب اینجاس که این دخمل ناز یه داداش داره که هنوز درست و حسابی حرف نمیزنه تا خواهرم میخواد به مبینا بگه بشین با صدایی که راه میندازه و معلوم نیس چی میگه به مامنش اعتراض میکنه. خوش به حال مبینا که حداقل اگه داداشش هنوز نمی تونه حرف بزنه به جاش ازش دفاع میکنه.ما که اون زمونا از این داداشا ندیدیم.
[ جمعه پنجم اسفند 1390 ] [ 12 PM ] [ مریم ]
گاهي گمان نمي كني ولي مي شود گاهي نمي شود كه نمي شود گاهي هزار دوره دعا بي اجابت است گاهي نگفته قرعه به نام تو مي شود گاهي گداي گداي گدايي و بخت نيست گاهي تمام شهر گداي تو مي شود دكتر علي شريعتي
------------------------------- با تشکر از اساتید محترم و اما نمرات این ترمم: اصول مصاحبه: ۲۰ هنر و تبلیغ و تصویر: ۲۰ کاربرد وسایل سمعی و بصری: ۱۹.۵ خبرنویسی: ۱۷ ارتباط با رسانه: ۱۳ افکار عمومی( همون درسی که استاد حذفم میکرد): ۱۲ با این حال معدلم الف نشد و شدم ۱۶.۹۱ و این یعنی آنچه که تصور نمی کردم. این درس ارتباط بارسانه واقعا حالمو گرفت چون سر اون امتحان شدید سرما خوردم منم که خدا بده برکت این ترم به کل سر کلاسها نرفته بودم چه برسه به خوندن. ولی شکر خدا خوب بود.
[ یکشنبه سی ام بهمن 1390 ] [ 6 AM ] [ مریم ]
|
درباره وبلاگ  دانی از زندگی چه می خواهم من تو باشم ... تو... سراپا تو زندگی گر هزار باره بود بار دیگر تو... بار دیگر تو. |
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] | ||
بزاری چون داد میزنن میگن چه خوببببببببببببببببب
اون بازیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟
